23 March 2022

Nothing to Read Here

    Siang tadi, aku dapat mimpi buruk dan mimpi tu rasa real gila. Aku mimpi, spek aku patah. Aku jadi panic sebab minggu depan, aku dah nak kena sambung bekerja dan macam mana aku nak bekerja tanpa spek aku? Dahlah rabun aku teruk dan spek aku mahal dan aku tak ada duit! Nak buat keadaan lagi teruk, bila aku tengok dekat website Versace, boots tu dah tak ada. Masa tu, aku dah pasrah. Aku dah putus asa, putus harapan. Aku macam, kenapa hidup aku teruk sangat? Lepas tu, aku terbangun. Aku ambil masa beberapa minit jugalah sebelum aku baru sedar semua tu mimpi saja. Superficial kan mimpi aku? Hahaha. Semua pasal material. Mungkin sebab baru - baru ni aku asyik duduk tengok kasut Converse tu dan jacket Zara tu dah back in stock ke belum.

    Anyway, makin dekat hari aku nak kena mula bekerja, makin hilang minat aku. Aku rasa macam aku tak kisah langsung pasal apa - apa, biarlah nak jadi apa pun. Aku rasa macam nak tidur dan baring atas katil saja, aku tak nak buat apa - apa. Adakah aku jadi depressed balik? Aku pun tak tahulah. Mungkin atau mungkin, aku dah terlalu lama bekerja dari rumah dan benda ni mula bagi kesan dekat aku tapi aku tak boleh pergi mana - mana. Aku ada braces treatment dekat sini dan treatment aku akan habis paling awal dalam lapan bulan lagi dan tu pun kalau habis masa bulan sepuluhlah. Aku cuba buat benda yang aku minat macam menulis, main video games, tengok TV, tengok filem, dengar lagu tapi aku tetap rasa kosong. Aku rasa jauh dari Tuhan. Aku takut. Apa nak jadi dekat aku?