Masa mula - mula aku berhasrat nak beli kasut Versace tu bulan dua belas tahun lepas, aku rasa lama gila nak tunggu sampai bulan enam tahun ni dan sekarang sedar - sedar dah dekat pertengahan bulan empat. Tinggal lebih kurang dua bulan lagi sebelum jualan musim panas Versace. Aku pun tak tahulah harga kasut tu nak turun ke tak masa jualan musim panas ni sebab maklumlah, aku tak nak pernah beli dekat Versace, lagi tepat, aku tak pernah beli barang pereka dan dari bulan dua belas tahun lepas sampai bulan empat tahun ni, aku ada jugalah terfikir, perlu ke aku beli kasut ni? Design dia tak adalah special sangat pun dan bila harga dia turun nanti, dia masih mahal dan aku bukanlah orang kaya jadi sebab tu aku kena tunggu sampai harga dia turun, aku baru boleh beli dan aku kena berebut dengan orang yang lain yang miskin tapi mengimpikan barang pereka macam aku.
Mak aku, abang kedua aku dan kawan aku, Duck sokong aku beli kasut tu sebab diaorang tahu aku suka kasut tu. Yalah, kalau aku tak suka kasut tu, aku mesti dah ubah fikiran aku tapi sampai sekarang, aku duduk tengok setiap hari saiz aku masih ada stok ke dah habis. Aku tak nak jadi serabut jadi aku fikir macam ni. Kalau masa jualan musim panas tu, harga dia turun dan saiz aku masih ada stok lagi, aku akan beli tapi kalau harga dia tak turun masa jualan musim panas tu tapi masa jualan musim sejuk bulan dua belas tahun ni, harga dia baru turun dan saiz aku masih ada stok lagi, aku akan beli tu tapi kalau saiz aku stok dah habis masa dua - dua jualan ni, aku anggap tu bukan rezeki aku. Mungkin aku akan jadi sedih tapi macam aku pernah kata sebelum ni, aku tak adalah hadap sangat barang pereka. Aku cuma nak sekurang - kurangnya satu barang pereka dan kalau boleh, aku nak kasut ni jadi barang pereka pertama aku dan aku nak tengok kualiti dia bagus sangat ke sampai harga dia beribu - ribu.
Buat masa sekarang, aku masih ada duit simpanan. Aku adalah belanja sikit. Aku beli satu baju dan satu wetsuit untuk trip abang aku nak bawa aku, mak aku dan abang pertama aku ke satu pulau tu. Aku harap sangat aku takkan keluarkan duit lagi. Aku takut juga kalau tiba - tiba, kasut Converse hijau tu, saiz aku dah ada stok balik sebab aku masih belum lupa kasut tu tapi aku kena pilih satu saja sebab aku tak ada banyak duit jadi kalau saiz aku dah ada stok balik pun pun, aku kena letak kasut tu ke tepi dulu sebab matlamat utama aku adalah kasut Versace tu. Kalau ada orang baca blog ni, mungkin orang akan fikir, 'kalau kau dah tahu kau tak ada banyak duit, kenapa kau nak beli juga kasut tu?' Ya, aku mengaku, aku tak patut terfikir pun nak beli kasut tu sebab aku tak mampu pun nak beli kasut tu walaupun aku ada cukup duit pun nak beli kasut tu sebab kalau aku mampu, aku masih akan ada banyak duit dan aku memang tak ada sebab yang boleh diterima atau masuk akal pun nak beli kasut tu. Aku cuma nak kata, aku nak beli kasut tu sebagai hadiah daripada aku untuk aku lepas apa yang aku dah lalui selama ni. Orang kata, belanja diri - sendiri tapi mungkin orang akan fikir, 'kau belanjalah diri kau makan KFC ke apa, kau tak perlu beli kasut tu.' Ya, aku memang materialistik pun tapi aku tak adalah materialistik sampai aku nampak kasut tu lebih penting daripada segala - galanya dan aku tak nak jadi macam orang yang duduk pungpangpungpang pasal barang pereka macam dia ada tapi habuk pun dia tak ada.
Yang tu saja kot aku nak cakap malam ni. Sebenarnya, aku ada banyak benda nak cakap tapi aku sibuk gila sekarang. Aku kena bekerja dari awal pagi sampai lewat petang. Masa aku cuti dulu, aku tak ada banyak idea pula nak tulis apa. Sigh. Aku tak sabar nak cuti bulan lapan nanti. Aku nak cerita pasal Nasrul, zaman asasi aku dan banyak lagi. Lepas tu, aku nak main Skyrim puas - puas (by the way, orang selalu kata, watak Skyrim hodoh gila tapi watak Skyrim yang aku cipta handsome gila, hahaha). OK lah, aku sign out dulu, goodnight.