So, aku masih sedih pasal kasut tu. Yes, aku bersyukur aku tak dapat kasut tu sebab hati aku ada dekat kasut warna hitam tu, bukan kasut warna ungu tu dan sekarang aku dah tahu apa yang aku nak dan nasib baiklah customer service SSENSE inform aku, kalau tak, aku dapat kasut yang malaun tu dah pakai lepas tu aku kena hantar balik dan entah berapa banyak aku kena keluarkan duit pula tapi aku betul - betul ingat penantian aku dah berakhir, aku dah tak perlu tunggu sampai autumn/winter sale masa bulan dua belas nanti, aku dah tak perlu check kasut tu setiap hari.
Honestly, hati aku dah tawar. Aku bukan dah tak nak kasut tu tapi aku rasa macam dah tak ada harapan aku nak dapat kasut tu. I mean, macam aku pernah cakap sebelum ni, satu - satunya harapan aku sekarang aku kena tunggu orang return kasut tu dalam saiz aku dekat SSENSE sebab saiz aku dah habis stok dan aku tak tahu kasut tu dalam keadaan yang baik ke tak dan kasut tu dah tak ada dekat official website Versace dan Fafetch dan aku tak tahu dia akan datang balik ke tak so aku tak nampak macam mana aku akan dapat kasut tu.
Aku cuba tengok benda lain, brand lain, mungkin ada something yang aku minat tapi tak ada apa yang aku minat macam aku minat kasut tu. Those boots are perfect, they're everything I've ever wanted tapi tulah, aku jarang dapat apa yang aku nak tapi aku tak give up lagi sebab aku tak ready nak let go lagi kasut tu. Tengoklah macam mana bulan dua belas nanti, ada orang nak return ke tak kasut tu dekat SSENSE lepas tu kasut tu nak datang balik ke tak dekat official website Versace dan Farfetch, fikir sekarang sampai sakit kepala pun tak guna juga.